Synonimy: (N-etylo-nor-pentedron, etylopentedron, α-etyloaminopentiofenon, α-etyloamino-walerofenon, α-EAPP)

N-etylo-pentedron jest mniej znanym związkiem psychoaktywnym o działaniu stymulującym należącym do grupy syntetycznych katynonów. Ma on działanie stymulujące (pobudzające) oraz euforyczne. Wykazuje również działanie empatogenne – przyjmowanie powoduje otwartość emocjonalną oraz uczucie empatii i miłości. Stymulujący efekt NEP jest spowodowany jego działaniem jako selektywnego inhibitora zwrotnego wychwytu noradrenaliny i dopaminy. Efekt empatogenny jest również związany z aktywnością tego związku jako inhibitora zwrotnego wychwytu serotoniny lub jako czynnika uwalniającego serotoninę jednakże kwestia ta wymaga przeprowadzenia dalszych szczegółowych badań. NEP ma strukturę bardzo zbliżoną do pentedronu, od którego różni się posiadaniem grupy etylowej dołączonej do atomu azotu w miejscu, w którym w pentedronie występuje grupa metylowa. Dodatek tej grupy powoduje, że jest on około 3 razy bardziej aktywny od pentedronu. NEP jest strukturalnie bardzo zbliżony również do N-etylo-heksedronu (hex-en) i powoduje występowanie bardzo podobnych efektów. NEP jest najczęściej wprowadzany jako związek z grupy „research chemicals”, a jego pierwsze pojawienie się na rynku miało miejsce w 2016 r. Stanowi on przykład nowej substancji psychoaktywnej zaprojektowanej tak, aby przypominał i posiadał właściwości popularnego, mocno oddziaływującego, ale mającego krótkie działanie poprzednika – pentedronu. Istnieją bardzo ograniczone dane dotyczące właściwości farmakologicznych, metabolizmu i toksyczności NEP u ludzi. 

N-etylo-pentedron podobnie jak pentedron wykazuje aktywność w układzie dopaminergiczny i adrenergicznym ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego człowieka. Zażycie NEP stanowić może zagrożenie dla życia lub zdrowia człowieka jako następstwo wystąpienia silnych efektów toksycznych, w szczególności upośledzenia funkcji układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca, zmiany ciśnienia krwi, bezpośrednie działanie kardiotoksyczne), z granicznymi zaburzeniami skutkującymi utratą przytomności z zatrzymaniem krążenia włącznie.

Dawki

Dawka progowa: 5 mg;

Dawka niska: 5 – 15 mg;

Dawka przeciętna: 15 – 30 mg;

Dawka wysoka: 30 – 50 mg;

Dawka bardzo wysoka: powyżej 50 mg.

Okres działania

1,5 – 3 godz.

Działanie farmakologiczne

Z uwagi na brak wyników badań dotyczących tego związku analiza dotycząca działania odnosi się do porównywania działania tego związku z działaniem związków z grupy katynonów. NEP najprawdopodobniej oddziałuje jako inhibitor zwrotnego wychwytu lub czynnik pobudzający wydzielanie dopaminy i noradrenaliny. Pozwala to noradrenalinie i efedrynie na gromadzenie się w mózgu, co powoduje efekty stymulacyjne i wywołuje euforię. Dodatkowo, przypuszczalnie ma on również działanie wpływające na pobudzenie wydzielania serotoniny, co tłumaczy opisywane przez użytkowników działanie entaktogenne. 

Wykorzystanie w przemyśle

Nie jest wykorzystywany w przemyśle.

Subiektywne efekty oddziaływania

Poniżej przestawione efekty oddziaływania NEP zebrane są na podstawie doświadczeń własnych użytkowników forum PsychonautWiki, które stanowią katalog subiektywnych doznań. Do opisywanych stanów należy odnosić się z ostrożnością pamiętając, że spożycie jednorazowej dawki NEP nie musi spowodować ich wystąpienia w dużej intensywności. Niemniej jednak zwiększanie przyjmowanej dawki znacznie zwiększa szanse na pojawienie się całego spektrum opisywanych efektów. Efekty uboczne są znacznie bardziej prawdopodobne w przypadku przyjmowania dużych dawek i mogą spowodować poważne negatywne konsekwencje dla zdrowia lub nawet śmierć.

Efekty oddziaływania w sferze fizycznej

• Pobudzenie – NEP ma działanie pobudzającej (stymulujące), wpływa na osiągnięcie stanu związanego z odczuciem posiadania wysokiego poziomu energii;
• Spontaniczne odczucia mrowienia – duże dawki NEP wywołują odczucie przyjemnego mrowienia ogarniającego całe ciało;
• Nasilenie odczuć dotykowych – wzmaga wrażenia dotykowe;
• Odwodnienie – uczucie suchości w ustach i odwodnienia są powszechnymi objawami spożycia NEP, w przypadku niskich dawek efekty te występują w stopniu minimalnym;
• Zwężenie światła naczyń krwionośnych – efekt ten występuje w niskim nasileniu;
• Zaburzenia rytmu serca;
• Podwyższone ciśnienie krwi;
• Przyspieszone bicie serca;
• Potliwość;
• Brak apetytu;
• Tymczasowe zaburzenia erekcji;
• Szczękościsk.

​Efekty oddziaływania w sferze poznawczej

• Euforia;
• Przyspieszone myślenie (thought acceleration) – poczucie, że proces myślowy jest znacznie przyspieszony w stosunku do osób nie będących pod wpływem stymulacji środkami psychoaktywnymi;
• Poprawa jasności myślenia – efekt ten występuje jedynie w przypadku niskich dawek NEP natomiast przy wyższych dawkach zaczyna dominować efekt odwrotny;
• Zwiększone poczucie empatii, współczucia – odczucia te są znacznie słabsze niż w przypadku MDMA jednakże mogą się pojawiać szczególnie przy przyjęciu wysokiej dawki NEP;
• Zwiększone „wczuwanie się” (immersion enhancement) – objaw ten jest definiowany jako znaczne zwiększenie stopnia pochłonięcia, zaangażowania poprzez najczęściej wybierane formy rozrywki takie jak filmy, telewizja, gry wideo i tym podobne. Występuje wówczas zanik naturalnego dystansu i przyjęcie realności świata przedstawionego w danym utworze czy filmie z równoczesnym ignorowaniem otoczenia zewnętrznego. Stan ten pozwala na oddawanie się wykonywanej czynności w stopniu, który nie jest możliwych w przypadku braku stymulacji środkami psychoaktywnymi. Najwyższe stadium tego zjawiska polega na osiągnięciu stopnia, w którym osoba zaczyna wierzyć, że oglądane media zastępują bieg realnej egzystencji. Związane jest to z oddziaływującymi synergistycznie zjawiskami takimi jak zewnętrzne i wewnętrzne halucynacje, braki pamięci, zwiększona podatność na sugestie. Zwiększone „wczuwanie się” związane jest z wyolbrzymieniem emocjonalnej odpowiedzi na wykonywane formy rozrywki. Doświadczenia te mogą mieć charakter zarówno odczuć przyjemnych jak i nieprzyjemnych w zależności od jaki przekaz jest w danej chwili odbierany.
• Wyolbrzymione poczucie własnej wartości (ego inflation) – związane najczęściej z poczuciem nadmiernej pewności siebie, przewagi nad innymi oraz arogancją. Osoby sięgające po środki psychoaktywne czują bardziej inteligentne, wartościowe w porównaniu do osób ze swojego otoczenia. Przypomina to występujący w psychiatrii stan określany jako narcyzm. W przypadku niskiego nasilenia tego zjawiska wzrost pewności siebie powoduje zwiększoną chęć do uczestniczenia w życiu towarzyskim. Jednakże, przy dużym nasileniu występuje obniżona zdolności do radzenia sobie w sytuacjach kontaktu w innymi osobami z powodu wyraźnych egoistycznych zachowań. Warto zaznaczyć, że regularne przyjmowanie wysokich dawek stymulantów może powodować pogłębianie się zachowań narcystycznych u osób nawet po zaprzestaniu przyjmowanie środków psychoaktywnych.
• Disinhibicja (odhamowanie) – stanowi stan ukierunkowany na szybkie działania związane z osiąganiem przyjemności, co prowadzi do impulsywnych zachowań pod wpływem bieżących myśli, odczuć, bodźców, bez uwzględniania zarówno poprzednich doświadczeń jak i następstw wykonywanych czynów. Stan disinhibicji manifestuje się najczęściej zachowaniami nieprzemyślanym, ryzykownymi oraz takimi, które nie są powszechnie akceptowane przez społeczeństwo. W przypadku niskiego nasilenie tego zjawiska, które znajduje się jeszcze pod kontrolą osób przyjmujących stymulanty takie jak NEP, disinhibicja pozwala na przełamanie barier osób cierpiących na brak pewności siebie i brak akceptacji otoczenia. Jednakże w dużym nasileniu tego stanu osoba może w zupełności tracić kontrolę nad własnym zachowaniem łamiąc ogólnie przyjęte reguły uprzejmości, wrażliwości i zachowań społecznych. Brak ograniczeń może mieć efekt negatywny, neutralny lub nawet pozytywny w zależności od konkretnej osoby i jej środowiska.
• Zwiększone odczuwanie doznań muzycznych – objaw ten dotyczy odczuwania tzw. „prawdziwego ducha muzyki” i daje poczucie harmonii w stopniu, który nie występuje w przypadku osób nieprzyjmujących środków psychoaktywnych.
• Zaburzenie poczucia czasu (time distortion) – powszechnym odczuciem związanym z przyjmowaniem NEP jest tzw. kompresja czasu – odczuwanie, że czas biegnie szybciej niż w rzeczywistości.
• Przyspieszone myślenie (thought acceleration) – poczucie, że proces myślowy jest znacznie przyspieszony w stosunku do stanu bez oddziaływania substancji psychoaktywnej.
• Zwiększona chęć działania (motivation enhancement) – objaw ten dotyczy bardzo silnej i najczęściej krótkotrwałej chęci wykonywanie czynności, nawet jeśli są to czynności proste, trywialne, monotonne lub nawet zupełnie niepotrzebne. Wykonywanie tych czynności całkowicie pochłania osobę będącą pod wpływem substancji psychoaktywnej.
• Kompulsywne przyjmowanie kolejnych dawek – chęć osiągania i podtrzymywania stanu przyjemnych odczuć skłania użytkowników do niekontrolowanego przyjmowania kolejnych porcji substancji.
• Zwiększona koncentracja uwagi (focus enhancement) – stan ten dotyczy możliwości utrzymywania stanu skoncentrowania uwagi na wykonywaniu określonego zadania, które w innych warunkach uznawane byłoby za monotonne, nudne lub nawet nie warte zaangażowania. Skupienie na wykonywaniu określonej czynności może trwać godzinami, w czasie tym osoba wydaje się nie pamiętać o innych ważnych dla życia czynnościach takich jak chociażby sen czy też odżywianie się.

Działania niepożądane

Objawy związane ze zmniejszeniem oddziaływania (after effects) – objawy te generalnie są nieprzyjemne w porównaniu z odczuciami występującymi w fazie maksymalnego działania (peak). Związane jest to ze zmniejszaniem się ilości neurotransmiterów w mózgu. Efekty ten najczęściej, chociaż nie tylko, dotyczą: niepokoju, wyczerpania, przywidzeń, depresji, drażliwości, braku motywacji, obniżenie sprawności myślenia, bezsenności i otępienia. 

Synonimy: alpha-PHiP, alpha-PiHP, α-PiHP 4-Me-PVP, 4’M-PVP, α-pirrolidinoizoheksiofenon, α-pirrolidinoizoheksafenon

α-PiHP jest substancją psychoaktywną należącą do grupy syntetycznych katynonów. α-PHiP jest łańcuchowym izomerem α-PHP. Jest także strukturalnie zbliżona do α-PVP.

α-pirrolidinoheksanofenon (α-PiHP) jest jednym z najnowszych związków z grupy katynonów, które pojawiły się na rynku substancji psychoaktywnych. Związek ten został pierwszy raz zgłoszony do Systemu Wczesnego Ostrzegania Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EWS EMCDDA) w grudniu 2016 roku. Może on być sprzedawany w postaci białego, beżowego lub różowego proszku lub w postaci tabletek. 

α-PiHP działa jako inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy. Ma większe powinowactwo do receptora dopaminy, prawdopodobnie działa również jako lekki inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny. α-PiHP jest bardzo silnie uzależniający. Pierwsze objawy działania związku to poprawa nastroju, euforia i łagodna stymulacja. W porównaniu do α-PVP działanie α-PiHP jest podobne lecz krótsze. Do działań niepożądanych należą m.in. bezsenność, nudności, szczękościsk, zwężenie naczyń krwionośnych, nadmierna potliwość, brak apetytu i pragnienia, podniesienie tętna oraz temperatury ciała, choroby serca, nadwrażliwość na światło, paranoje, omamy, psychozy, depresja. 

Dawki α-PiHP różnią się w zależności od sposobu przyjmowania.

Doustnie

Dawka progowa: 3 – 5 mg

Dawka niska: 5 – 15 mg

Dawka przeciętna : 15 – 30 mg

Dawka wysoka:  30 – 50 mg

Donosowo 

Dawka progowa: 1 – 3 mg

Dawka niska: 3 – 10 mg

Dawka przeciętna: 10 – 25 mg

Dawka wysoka: 25 – 40 mg

Wdychanie par

Dawka progowa: 1 – 2 mg

Dawka niska: 2 – 10 mg

Dawka przeciętna: 10 – 20 mg

Dawka wysoka: 20 – 30 mg

Czas oddziaływania zaś jest także zależny od drogi podania

Doustnie

Czas maksymalnego oddziaływania: 30 – 60 min.

Czas oddziaływania: 2 – 5 godz.

Czas występowania efektów niepożądanych: 6 – 12 godz.

Donosowo 

Czas maksymalnego oddziaływania: 1 – 2 min.

Czas oddziaływania: 2 – 4 godz.

Czas występowania efektów niepożądanych: 6 – 12 godz.

Wdychanie par

Czas maksymalnego oddziaływania: 1 min.

Czas oddziaływania: 1 – 3 godz.

Czas występowania efektów niepożądanych: 6 – 12 godz.

Warto podkreślić, że efekt α-PiHP po przyjęciu doustnym pojawia się z dłuższym opóźnieniem (30 – 60 min) w porównaniu do α-PVP (2 – 20 min). W wielu przypadkach istnieje ryzyko przypadkowego przedawkowania prowadzącego nawet do śmierci. Osoba przyjmująca α-PiHP przy braku szybkiego działania sięga po kolejną dawkę. Powoduje to kumulację związku, nasilenie efektów oddziaływania, co w konsekwencji może prowadzić do śmierci.

α-PHiP podobnie jak inne związki z grupy katynów z uwagi na podobne spektrum działania należy traktować jako związki stanowiące potencjalne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi nawet w przypadku, gdy brak jest bezpośrednich, udokumentowanych i opisanych w literaturze przypadków zatruć i zatruć śmiertelnych. Pomimo, że α-PHiP był podejrzewany za przyczynę szeregu przypadków intoksykacji, dane wskazujące ten związek jako bezpośrednią przyczynę zgony były niedostępne. Brak ten wypełnia dopiero praca Adamowicz i współaut., która ukazała się dopiero 12 października 2019 r. Autorzy  opisują w niej przypadek 18-letniego mężczyzny, którego znaleziono martwego w mieszkaniu. W wyniku przeprowadzonej autopsji stwierdzono ostrą niewydolność oddechowo-krążeniową. Z informacji uzyskanych od rodziny wynikało, że mężczyzna ten regularnie zażywał narkotyki oraz nowe substancje psychoaktywne. Po ich przyjmowaniu był mocno roztrzęsiony – biegał, miał halucynacje, mówił do siebie, a gdy przestawały one oddziaływać spożywał alkohol w postaci piwa i spał nawet 24 godz. Materiał sekcyjny pobrany od denata został poddany szczegółowym badaniom toksykologicznym. W materiale tym stwierdzone poziomy stężeń α-PiHP we krwi, moczu i żółci wynosiły odpowiednio 69 ng/ml, 2072 ng/ml, 341 ng/ml. Stężenie α-PiHP w pozostałych poddanych badaniom tkankach zawierało się w granicach 7-478 ng/g. W niektórym materiale sekcyjnym stwierdzono również obecność 4-chlorometkatynonu (4-CMC), N-etylo-heksedronu (HEX-EN), benzoiloekgoniny i 3,4-metylenodioksymetamfe-taminy (MDMA). Pozostałe przyjęte przez mężczyznę substancje biorąc pod uwagę zarejestrowane poziomy ich stężeń nie mogły być powodem śmierci z uwagi na odległy okres ich przyjmowania przed zaistnieniem zgonu.

Status prawny α-PiHP w Polsce

α-pirrolidinoizoheksanofenon (α-PiHP) jest wymieniony w wykazie nowych substancji psychoaktywnych stanowiącym załącznik nr 3 do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1591 z późn. zm.). Zgodnie z art. 4 pkt. 11a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (tekst. jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 852, 1655, 1818, z 2020 r. poz. 322, 1337) α-pirrolidynoizoheksanofenon (α-PiHP) stanowi nową substancję psychoaktywną.
α-pirrolidinoizoheksanofenon (α-PiHP) został wciągnięty na listę nowych substancji psychoaktywnych Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1591) w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych obowiązującym od dnia 21 sierpnia 2018 r., a więc równocześnie z dniem obowiązywania Ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 2018 poz. 1490).

Dane z forum internetowego hyperreal.info dotyczące siły oddziaływania α-pirrolidinoizoheksofenonu (α-PiHP)

Post z dnia 10 lutego 2016 roku, autor artur019 (1 strona tematu alfa-PiHP):
„(…) Nazwy: α-PiHP; α-Pirolidynoizoheksafenon; 4′-Me-PVP, 4’M-PVP (…)
Czyli bardziej euforyczna (dopaminowy rzeźnik to za słabe określenie, tu jest dopaminowa rzeźnia) oraz lekko mniej noradrenegiczna wersja α-PVP. Zalecana ilość na pierwsze podejście to 10 mg do maksymalnie 25 mg dla doświadczonych ludzi.
Mam za sobą kilka testów na tym związku i rezultaty jakie otrzymałem były jedyne w swoim rodzaju. Jedyna substancja, która przy waporyzacji tak mną zawładnęła, że straciłem 40 h nad żarówą, zapomniałem o jedzeniu, piciu, rodzinie, znajomych, dziewczynie, cyklu dobowym i o tym, że w ogóle muszę wrócić na święta do domu. Liczyła się tylko żarówa i kolejne porcje oraz pisanie nieskończenie długich opowiadań, zagadywanie losowych lasek na portalach społecznościowych, grzebanie po wikipedii, a wszystko okraszone dramenbejsami. Po prostu beztrosko waporyzowałem sobie co godzinkę jakieś 10 – 20 mg, było to BOOM z dopaminy, a dalej oddawałem się tym czynnościom, które zwykle robię na stymulantach z tą różnicą, że w porównaniu do α-PVP nie było wkurwiającej wazokonstrykcji, przestymulowania, paranoi i innych krzywych jazd. 40 h zajęło mi ogarnięcie, co ja właściwie wyczyniam, że cała chata śmierdzi alfą, zużyłem 5 zapalniczek, przypaliłem stół i że czas jechać do domu. No i jak gdyby nigdy nic, wyjebałem 200 zł na taksówkę do domu, wróciłem i nie zostałem rozpoznany przez rodzinę.
Podsumowując: wreszcie godny zastępca alfy. Każda droga podania jest dobra, przy czym jest to związek bardziej wybaczający głupotę i po tych czterdziestu paru godzinach nie odnotowałem tak okrutnego zjazdu jaki powinien być po przerobieniu blisko grama w dwie doby przez osobę bez tolerancji. Ot po prostu po 2 x 4 mg flubromazepamu udałem się na 10 h snu i wstałem z apetytem. Alfiarze – zapinajcie pasy. (…)”

Fragment postu z dnia 13 marca 2016 roku, autor Modyfikowany Bigos (8 strona tematu alfa-PiHP): 
„(…) Jak czytam te wasze posty i widzę kurwa te śmieszne dawki rzędu 10 – 25 mg to kurwa nie wiem czy się śmiać czy płakać… na chuj słuchata arutra019 który kurwa zawsze w moich oczach uchodził za pizdę w kwestii dawkowania (bez obrazu arturek 😛 ). Przestańcie kurwa słuchać tych pierdolonych głupot o tak niskim dawkowaniu… bo potem kurwa zawiedzeni jesteśta… no LOL, przypierdolta porządną krechę, lub wrzućta do żarówy porządną ilość, a nie kurwa sypieta tam tak kurewsko śmieszne dawki, że ja pierdole… to nie jest JEBANE MDPV !!! tempe chuje , jebnijta w nos minimum, ale to minimum kurwa 50 mg (dla pizd), a najlepij to przyjebta te 70 – 100 mg to dopiero poczujeta pierdolnięcie tempe chuje… (…)”

Post z dnia 27 kwietnia 2016 roku, autor Uroboros (13 strona tematu alfa-PiHP):
„Tia. Właśnie skończyłem. 2,5 g w jedną noc. Straszne gówno pierdolące octem i z prawdziwą alfą nie mającą chyba nic wspólnego. Testowałem sniffem, pod jęzor, nawet kurwa podnapletkowo (ale to był błąd, bo potem mi kutas krwawił) – i nic, chwila pseudo-euforii, mega dezorientacja i natychmiastowa zwała. Chyba z 20 godzin spędziłem nad tym gównem testując różne możliwe sposoby administracji, ale przez ten dezorient czas spierdalał jak pojebany, bo 90 % z fazy spędzałem rozkminiając jak to najlepiej przypierdolić (a przyznam, że specem od iv nie jestem, więc jak mi się żyły pochowały i wjechała noradrenalina to już był chuj). Jak już zostało z 0,5 g to stwierdziłem, że chuj, nabiłem to w pękniętą lufkę i waporyzowałem, aż do otrzymania pięknego stanu (i to jedyne oprócz udanego iv roa w przypadku tego octowego chujstwa). Potem stwierdziłem, że już mi wszystko jedno i resztę rozpuściłem w soli fizjologicznej i podałem IM. Najwyżej będę miał ropnia xD. NOOO. Ale dopiero wtedy pokazało ogień, jakbym wiedział to od początku bym to tak napierdalał. Jak się skończyło to się przerzuciłem na Desmecię i w sumie kolejną noc spędziłem na kłuciu się po udach. Rano jakoś zarzuciłem benzo i poszedłem w kimono na 3 godziny. Potem wstałem wyjebałem z 2 piwa i wróciłem do domu.
Dobra ja kończę już tego posta bo zeżarłem 5 kartonów z AL-LADem (bo zeżarłem 2 i coś nie pokopały, myślałem, że to przez te benzo co rano żarłem i dorzuciłem 3) i w ogóle to tu jest tyle pięknych rzeczy do kontemplowania, że nie wiem po co piszę tego posta (…)”

Post z dnia 27 kwietnia 2016 roku, autor baltazargabka (13 strona tematu alfa-PiHP):
„(…) Ja coś koło 80 g zrobiłem w ostatnich może 3 miesiącach. Pierwsze i najważniejsze jeśli ktoś chce to wciągać, jeść, pod język wsadzać, napleta czy nawet w dupę to może sobie od razu odpuścić kupno, szkoda jego kasy. To w mojej opinii jest niemal nieaktywne poza waporyzacją, nie wypowiem się o iv bo nie praktykuje, ale jak wynika z posta powyżej i co jest dość oczywiste ta droga również działa dobrze.
Nie jest to jakaś nowa alfa pvp, bo do tego jej trochę brakuje, ale z dostępnych obecnie legalnych rzeczy wg mnie i tak to jedyna mająca jakieś w ogóle porównanie z apvp. Fakt trzeba tego więcej spalić i idzie to strasznie szybko, paruje też jakoś bardzo szybko i z ilości z której alfy było by na kilka potężnych dymów tu można na jednego pochłonąć. Jeśli się nie pohamuje człowiek to można tak palić nonstoper, aż się skończy to co mamy. Dla mnie pomocne jest dorzucenie czegoś typowo stymulującego do tego, bo raz że ten aspekt działania to jedno co mocniej odróżnia substancję od porównywanej alfy i trochę kuleje, przy czym stymulacja oczywiście tu występuje bo 3 noce z rzędu z raz mi się zdarzyło nie spać w przypływie fantazji, ale nie jest to coś co stawia na nogi czy pomoże się ocucić po przesadzeniu z GBL czy alkoholem, dwa z uwagi na brak typowego stymulantowego nakręcenia, ciężko się skupić na czymś innym niż tylko na ciągłym paleniu tego, i połączenie tego z jakimś typowo pobudzającym stymulantem całkiem niezłe efekty daje (używałem póki co MDPHP i 4FMPH z dobrym skutkiem). W moim przypadku obniża to chęć ciągłej waporyzacji od której płuca aż bolą i w rezultacie skutecznie zmniejsza ilości, które normalnie pochłonąłbym solo używając. Szkoda że jakoś nikt nie kwapi się z produkcją tego i tylko ten jeden sort jest na rynku. Myślę że substancja była by jeszcze lepsza gdyby trochę nad jej produkcją i końcowym produktem popracowali, bo w deklarowaną czystość jakoś nie wierzę, szczególnie że jawnie samemu można w znacznym stopniu pozbyć się tego zapachu rozcierając to na drobny pył i susząc. Już z tylko z tego powodu deklarowane czystości można między bajki włożyć, dodając fakt, że na masową skalę pierwszy raz było to produkowane, myślę że bardziej dopracowany sort byłby znacząco jeszcze lepszy, a w ostateczności przynajmniej by nie śmierdział tak. Ja póki co nie widzę niczego z dostępnych na rynku rzeczy, o których można powiedzieć, że są zbliżone w działaniu do alfy bardziej niż apihp, oczywiście nadal sporo brakuje i mogło by być znacznie lepiej ale zawsze dobre i to, szczególnie patrząc na resztę konkurencji aspirującej do bycia zamiennikiem α-pvp.(…)”

Post z dnia 21 września 2016 roku, autor Kochanek Heleny (22 strona tematu alfa-PiHP):
„(…) Bo to się nie nadaje do sniffowania imo. Tak samo jak a-pvp przy sniffie była do dupy bo stymulacja trwała godzinami, spać się nie dało itd. Tylko wapo i wtedy pihp pokazuje pazur. Aż nadto kurwa o czym się przekonałem.

Najpierw spożyłem sampla 500 mg. Poszedł w jedno popołudnie. Było zajebiście. Na tyle zajebiście, że obiecałem sobie trzymać się od tej substancji z daleka. Dwa dni później zamawiałem 2,5 grama. Tłumaczenie wszystkim chyba znane, ostatni raz, przecież nie zaszkodzi, później dłuuga przerwa itd. Wszystko poszło w płuca w ciągu 4 – 5 dni. Nie cały czas ofc, codziennie po kilka godzin snu, ze dwa dni zdarzyły się od rana do wieczora nic i dopiero w nocy gdzieś do 3 wapowanko, a później spać. Ostatnie dni to już myślenie wyłącznie o tym kiedy będę mógł przygrzać. Pierwsza myśl po przebudzeniu: gdzie jest towar. Działanie dla mnie jest o niebo lepsze niż przy a-pvp, która była za mocno noradrenalinowa, za bardzo wjeżdżała na serce i banię. Miewałem tego w chacie i po 300 g i w ciągu całego roku kontaktu z tym spaliłem łącznie może z dychę? PiHP nie ma praktycznie żadnych uboków. Sypie 100 mg i jest rozpierdalająca euforia plus ledwie wyczuwalna stymulacja. Właściwie jedyny minus jest taki, że przekurewsko ciężko przestać dopalać.
Przedwczoraj skończyłem worek. Podjąłem decyzję, że koniec zabawy bo po prostu widząc co się dzieje teraz po 3 g nie chcę kurwa odstawiać za 50 następnych gramów. Po trzech godzinach złożyłem następne zamówienie, dziś rano ostatkiem sił powstrzymałem się przed przelewem. Zasypiając widzę gotującą się kroplę, słuchając muzyki czy paląc szluga i po prostu puszczając myśli samopas widzę pierwszy dym startujący z folii. Nie miałem tak kurwa od odstawienia meth lata temu. Chwilami jest w miarę ok. poza smutnym humorem i ogólnym wkurwem, a nagle jak mnie zassie to lecę w poskokach żeby zrobić ten przelew. Nocami śni mi się wapowanie. Jednym słowem masakra. Muszę kurwa wytrzymać chociaż z miesiąc i w nagrodę dopiero coś zamówię. Bez samokontroli nawet nie ma co podchodzić do dopaminowców wapowanych/palonych/strzelanych bo to kurwa wyjątkowo bolesne i rozłożone w czasie samobójstwo.
Uważajcie z tym:)”

Post z dnia 7 listopada 2016 roku, autor bezkresnyhedonizm (28 strona tematu alfa-PiHP):
„(…) Na początku wapo co 20 minut, później co 15, 10, 5, aż na samym końcu wapujesz do końca wora. Przejebana jest ta substancja, ze względu na ciągłe uczucie niedoćpania. Nie polecam tej substancji bez czegoś, co wzmocni działanie, planuję przerzucić się na mdphp, mam nadzieję, że tamta substancja będzie ciekawsza (…)”

Źródła:

1. A-PIHP Basic Information, Tripsit FactSheets Beta;
   http://drugs.tripsit.me/a-pihp
2. P. Adamowicz, A. Jurczyk, D. Gil, S. Szustowski, A case of intoxication with new cathinone derivative α-PiHP – A presentation of concentrations in biological specimens, Legal Medicine 42 (2020) 101626;
   https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1344622319302937?via%3Dihub
3. Uchwała nr 8/2017 Zespołu do spraw oceny ryzyka zagrożeń dla życia ludzi związanych z używaniem nowych substancji psychoaktywnych z dnia 14 września 2017 r.;
   https://gis.gov.pl/wp-content/uploads/2018/06/Uchwa%c5%82a-nr-8-2017.pdf
4. alfa-PiHP – wątek na forum internetowym hyperreal.info;
   https://hyperreal.info/talk/a-pihp-t47206.html

Dane z forum hyperreal.info dotyczące siły oddziaływania α-PHP

W wątku dotyczącym α-PHP na stronie 3 użytkownik iluminazi w poście z dnia 21 września 2014 r. zadaje pytanie:
„Z alfa pvp i MDPV łączyły mnie kilkutygodniowe romanse. Znam potencjał uzależniający tych substancji jak i zjawisko paranoi.

Krótki opis przypadku zatrucia α-PHP jaki miał miejsce w Japonii

Mężczyzna w wieku 39 lat zaczął robić zdjęcia przez otwarte okno toalety krzycząc „Tam jest duch!”.

Efekty oddziaływania w sferze wzrokowej

• Zmiana jasności widzenia – α-PHP może powodować odczucie jaśniejszego pola widzenia z powodu jego zdolności do powodowania poszerzania źrenic.
• Rozmycie obrazu (drifting) – wrażenie, że wygląd, kształt i struktura obserwowanych przedmiotów staje się stopniowo wypaczona, stopiona i wewnętrznie przekształcona. Zmiany te wydają się nasilać w miarę jak osoba wpatruje się w obserwowane przedmioty jednakże są tymczasowe i obraz powraca w momencie mrugania. Zjawisko to występuje na różnych poziomach intensywności:- Peryferyjnym – stopień o najmniejszej intensywności objawów. Opisywane jest jako kołysanie się prostych linii i występuje jedynie w bocznych polach obszaru widzenia.- Centralnym – w tym przypadku zaburzenia również są obecne w małym nasileniu ale występują w centralnym polu widzenia. Powoduje to częściową zmianę wyglądu i kształtu obiektów i całego obrazu co sprawia, że wydaje się że jest on rozmyty, załamany i zmieniony.- Intensywnym – w tym przypadku stopień rozmycia obrazu jest na tyle duży, że występują drastyczne zmiany widzialnych obiektów. W przypadku gdy osoba intensywnie wpatruje się w określony przedmiot zjawisko to powoduje, że staje się on dla obserwatora stopniowo nierozpoznawalny.- Całkowitym – w najwyższym stopniu rozmycie obrazu obejmuje nie tylko pojedyncze przedmioty ale całe otoczenie zewnętrzne. Sprawia to wrażenie obserwacji przestrzeni i otoczenia całkowicie rozmytego, wypaczonego i przemieszanego ze sobą. Zaznaczyć jednak należy, że w przypadku α-PHP powyższe efekty występują zazwyczaj w małym stopniu i nasilają się w przypadku braku snu.
• Zaburzenia widzenia – α-PHP może także powodować zaburzenia widzenia prowadzące do występowanie halucynacji

Występowanie halucynacji

• Nadinterpretacja bodźców wzrokowych – objaw ten jest definiowany w przypadku gdy oddalony obraz przedmiotu lub szczegółów przedmiotu jest przetwarzany w sposób nieprawidłowy. W przypadku tego zjawiska osobie może wydawać się, że widzi wyimaginowane szczegóły przedmiotów lub otoczenia. Na przykład osoba może przelotnie widzieć obiekty, ludzi lub nawet zdarzenia w oddali, które w rzeczywistości nie są obecne. W przypadku uzmysłowienia sobie, występowania zjawiska nadinterpretacji obraz wytworzony zostaje zastąpiony obrazem rzeczywistym. Jeśli tylko osoba świadomie zauważy, że szczegóły obiektu nie są prawidłowe następuje zastępowanie obrazu nadinterpretowanego obrazem prawidłowym. Zjawisko nadinterpretacji jest bardzo często związane z innymi współistniejącymi efektami
• Zwiększone możliwości rozpoznawania form (pattern recognition enhancement) – zjawisko to jest określane jako zwiększona zdolność i tendencja do rozpoznawania form (najczęściej twarzy) spośród rozmytych kształtów. Zjawisko to nazywane jest pareidolią i polega na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach, czemu towarzyszy poczucie nierzeczywistego charakteru owych spostrzeżeń. Powszechnymi przykładami tego zjawiska jest dostrzeganie twarzy na przykład na maskach samochodów lub na tle chmur jednakże bez widocznych zachodzących zmian kształtu i form obiektów. Zaobserwowane wyimaginowane obiekty w otoczeniu mogą być w umyśle osób zażywających wyolbrzymiane i rozpoznawane jako efekty halucynacji, które mogą zachodzić poza pareidolią.
• Przywidzenia (scenarios and plots) – dotyczą sytuacji, historii lub nawet wydarzeń, które występują jako wynik zarówno halucynacji zewnętrznych jak i wewnętrznych. Stany te są prawie identyczne do tych jakie dotyczącą stanów rozmarzenia często zawierających przywidzenia, które osoba zażywająca halucynogeny traktuje i akceptuje jako sytuacje mające realnie miejsce. Jedynie sporadycznie mogą one być rozpoznawane jako czyste halucynację, a nie rzeczywiste sytuacje. Podczas tych stanów występują typowe elementy związane z występowaniem halucynacji takie jak wytworzone otoczenie i postacie (autonomous entities), które sprawiają wrażenie połączonych ze sobą. Daje to zażywającemu α-PHP wrażenie zachodzenia szeregu sytuacji i wydarzeń, w których bierze udział. Przy czym wskazać należy, że mogą występują sytuacje mogące mieć realnie miejsce w rzeczywistość i zachowujące spójność logiczną. Występują także przywidzenia, które są ze sobą niespójne i nie mogą mieć miejsca w rzeczywistości lub też kombinacje przemieszanych ze sobą stanów, które mogłyby występować realnie ze stanami nierealnymi. Warto zauważyć, że halucynacje mogą mieć charakter zarówno doznań przyjemnych jaki negatywnych w zależności od tego w jakim stanie znajduje się zażywający. Najczęściej występują w przypadku zachowania przez zażywających poczucia czasu, które odpowiada okresowi czasu, który aktualnie upłynął. Jednakże występują również przypadki zaburzenia poczucia czasu, w których zdarzenie trwające na przykład 20 sekund może wydawać się zażywającemu zdarzeniem trwającym dni, tygodnie, lata, wieki lub nawet nieskończoność.

Zaburzenia funkcji poznawczych

Na występujące zaburzenia składa się kilka objawów, których skala występowania jest zależna od przyjętej dawki. Większość użytkowników wskazuję jednak na dominujące odczucia pobudzenia umysłowego oraz wszechogarniającego stanu euforycznego, podobne do tych które występują przy przyjmowaniu szeregu innych związków z grupy katynonów jak również pochodnych pirolidyny. Do najczęściej występujących objawów należą:

• Disinhibicja (odhamowanie) – stanowi stan ukierunkowany na szybkie działania związane z osiąganiem przyjemności, co prowadzi do impulsywnych zachowań pod wpływem bieżących myśli, odczuć, bodźców, bez uwzględniania zarówno poprzednich doświadczeń jak i następstw wykonywanych czynów. Stan disinhibicji manifestuje się najczęściej zachowaniami nieprzemyślanymi, ryzykownymi oraz takimi, które nie są powszechnie akceptowane przez społeczeństwo. W przypadku niskiego nasilenie tego zjawiska, które znajduje się jeszcze pod kontrolą osób przyjmujących stymulanty takie jak α-PHP, disinhibicja pozwala na przełamanie barier osób cierpiących na brak pewności siebie i brak akceptacji otoczenia. Jednakże w dużym nasileniu odhamowana osoba może w zupełności tracić kontrolę nad własnym zachowaniem łamiąc ogólnie przyjęte reguły uprzejmości, wrażliwości i zachowań społecznych. Brak ograniczeń może mieć efekt negatywny, neutralny lub nawet pozytywny w zależności od konkretnej osoby i jej środowiska.
• Euforia – bardzo podobna do stanów po przyjęciu amfetaminy lub kokainy, uczucie błogości i zadowolenia będące bezpośrednim efektem gromadzenia się serotoniny i dopaminy w mózgu.
• Poprawa jasności myślenia – efekt ten występuje jedynie w przypadku niskich dawek α-PHP natomiast przy wyższych dawkach zaczyna dominować efekt odwrotny.
• Niepokój i paranoja – α-PHP może powodować silne stany niepokoju i paranoi kiedy przyjmowane dawki są zbyt wysokie lub przyjmowane zbyt często. Efekty te są podobne do efektów związanych z przyjmowanie metamfetaminy i kokainy i występują najczęściej po okresie maksymalnych pożądanych doznań związanych z przyjmowaniem α-PHP. Poprzez paranoje rozumiany jest stan związany z podejrzeniami lub przeświadczeniem osoby, że jest ona nękana, prześladowana lub źle traktowana. Odczucia te mogą mięć różny stopień nasilenia od subtelnych i ignorowanych do intensywnych stanów mogący wywoływać ataki paniki lub uczucia zbliżającego się końca. Paranoja może często prowadzić do skrytych lub nieświadomych zachowań związanych z odczuwaniem prześladowania, uwięzienia, konspiracji, spiskowania, zdrady lub uwięzienia. Paranoja może mieć realną podstawę jednakże jest wynikiem przypuszczeń i fałszywych pretensji.
• Uczucie nadchodzącego końca (feeling of impending doom) – najczęściej jest to zjawisko związanej z nadużywaniem danego związku chemicznego ale może być również związane z jednorazowym przyjęciem zbyt wysokiej dawki. Wystąpienie tego zjawiska jest spontaniczne, rzadkie i trudne do przewidzenia. Uczucie nadchodzącego końca może być opisywane jako nagły stan związany z uczuciem wszechogarniającego strachu związanego w nieuzasadnionym przeświadczeniem dotyczącym nieuchronnego nadejścia negatywnego wydarzenia w najbliższej przyszłości. Doświadczenia te dotyczą najczęściej nagłego wypadku, śmierci lub nawet końca świata. Efekt ten może mieć podłoże w postaci realnych przesłanek jednakże najczęściej jest wynikiem przywidzeń i halucynacji. Intensywność tego stanu może być zróżnicowana począwszy od przypadków lekkich do stanów związanych z silnymi i niemożliwymi do opanowania atakami paniki.
• Obniżenie zdolności analitycznych – dotyczy znacznego obniżenia zdolności przetwarzania informacji oraz logicznego myślenia, do tego stopnia, że zaburza to normalne działanie funkcji poznawczych.
• Wyolbrzymione poczucie własnej wartości (ego inflation) – związane najczęściej z poczuciem nadmiernej pewności siebie, przewagi nad innymi oraz arogancją. Osoby zażywające czują się bardziej inteligentne i ważniejsze w porównaniu do osób ze swojego otoczenia. Przypomina to występujący w psychiatrii stan określany jako narcyzm. W przypadku niskiego nasilenia tego zjawiska wzrost pewności siebie powoduje zwiększoną chęć do uczestniczenia w życiu towarzyskim. Jednakże, przy dużym nasileniu występuje obniżona zdolności do radzenia sobie w sytuacjach kontaktu w innymi osobami z powodu wyraźnych egoistycznych zachowań. Warto zaznaczyć, że regularne przyjmowanie wysokich dawek stymulantów może powodować pogłębianie się zachowań narcystycznych u osób nawet po zaprzestaniu przyjmowanie środków psychoaktywnych.
• Kompulsywne przyjmowanie kolejnych dawek – α-PHP ma mniejszy potencjał uzależniający niż jego poprzednik α-PVP jednakże bardzo często zdarzają się przypadki utraty kontroli nad ilością przyjmowanego związku.
• Zwiększone wczuwanie się (immersion enhancement) – objaw ten jest definiowany jako znaczne zwiększenie stopnia pochłonięcia, zaangażowania poprzez najczęściej wybierane formy rozrywki takie jak filmy, telewizja, gry wideo i tym podobne. Występuje wówczas zanik naturalnego dystansu i przyjęcie realności świata przedstawionego w danym utworze czy filmie z równoczesnym ignorowaniem otoczenia zewnętrznego. Stan ten pozwala na oddawanie się wykonywaniu danej czynności w stopniu, który nie jest możliwych w przypadku braku stymulacji środkami psychoaktywnymi. Najwyższe stadium tego zjawiska polega na osiągnięciu stopnia, w którym osoba zaczyna wierzyć, że oglądane media zastępują to co dzieje się w realnym życiu. Związane jest to z oddziaływującymi synergistycznie zjawiskami takimi jak zewnętrzne i wewnętrzne halucynacje, braki pamięci, zwiększona podatność na sugestie. Zwiększone wczuwanie się związane jest z wyolbrzymieniem emocjonalnej odpowiedzi na oglądane media. Doświadczenia te mogą mieć charakter zarówno odczuć przyjemnych jak i nieprzyjemnych w zależności od jaki przekaz jest w danej chwili odbierany.
• Zwiększona chęć działania (motivation enhancement) – objaw ten dotyczy bardzo silnej i najczęściej krótkotrwałej chęci wykonywania czynności, nawet jeśli są to czynności proste, trywialne, monotonne lub nawet zupełnie niepotrzebne. Wykonywanie tych czynności całkowicie pochłania osobę będącą pod wpływem substancji psychoaktywnej.
• Zwiększone libido – α-PHP podobnie jak jego poprzednik α-PVP może powodować stany silnego podniecenia seksualnego.
• Zwiększone odczuwanie doznań muzycznych – objaw ten dotyczy odczuwania tzw. „prawdziwego ducha muzyki” i daje poczucie harmonii w stopniu, który nie występuje w przypadku osób nieprzyjmujących środków psychoaktywnych.
• Przyspieszone myślenie (thought acceleration) – poczucie, że proces myślowy jest znacznie przyspieszony w stosunku do osób nie będących pod wpływem stymulacji środkami psychoaktywnymi.
• Zaburzenie poczucia czasu (time distortion) – powszechnym odczuciem związanym z przyjmowaniem α-PHP jest tzw. kompresja czasu – odczuwanie, że czas biegnie szybciej niż w rzeczywistości.
• Bezsenność (stan pobudzenia)

​Objawy słuchowe

• odczucie odbierania zniekształconych dźwięków (auditory distortion) – wrażenia te są zróżnicowane, ale najczęściej przyjmują formę słyszenia echa lub dodatkowych szmerów o zróżnicowanym poziomie w odbieranych dźwiękach. W większym nasileniu występuję odczuwanie zjawiska pogłosu zniekształcającego całkowicie odbierany dźwięk.
• halucynacje dźwiękowe (auditory hallucination) – jest to zjawisko słyszenia wyobrażonych głosów. Najbardziej typowe jest słyszenie muzyki, głosów oraz odgłosów wystrzeliwania czy skrobania, jednakże lista odgłosów zależy od tego co zapisane jest w pamięci danej osoby. Słyszenie może dotyczy zarówno dźwięków mogących realnie istnieć jak na przykład słyszenie pukania do drzwi w przypadku oczekiwania na gości czy też słyszenia muzyki słuchanej w rzeczywistości w dniu poprzednim, ale może także dotyczyć słyszenia zupełnie nowych, nietypowych dźwięków. Halucynacje dźwiękowe mogą być podzielone na halucynacje wewnętrzne (słyszenie dźwięków w głowie osoby) oraz halucynacje zewnętrzne (słyszenie głosów na zewnątrz). Mogą różnić się one stopniem nasilenia i wyraźności słyszanych dźwięków.

Objawy multisensoryczne

• Psychozy – α-PHP może generować psychozy, zwłaszcza w przypadku długiego czasu przyjmowania jednakże w mniejszym stopniu niż α-PVP.

Objawy związane ze zmniejszeniem oddziaływania (after effects)

Objawy te generalnie są nieprzyjemne w porównaniu z odczuciami występującymi w fazie maksymalnego działania (peak). Związane jest to ze zmniejszaniem się ilości neurotransmiterów w mózgu. Efekty ten najczęściej, chociaż nie tylko, dotyczą: niepokoju, wyczerpania, przywidzeń, depresji, drażliwości, braku motywacji, obniżenia sprawności myślenia, bezsenności.Toksyczność i szkodliwość.

Toksyczność i szkodliwość

Dawka toksyczna α-PHP nie została dokładnie wyznaczona w badaniach naukowych z uwagi na fakt, że jest to stosunkowo nowy związek. α-PHP jest wskazywany jak powód lub jedna z przyczyn (działanie wraz z innymi środkami psychoaktywnymi) samobójstw i przedawkowań.

Tolerancja i potencjał uzależnienia

Tak jak większość stymulantów, chronicznie nadużywany α-PHP może być uważany jako środek silnie uzależniający mogący wywoływać silne uzależnienie psychiczne. W przypadku rozwoju uzależniania występuję chęć ponownego użycia oraz efekty odstawienia, które mogą wystąpić w przypadku nagłego odstawienia substancji. Tolerancja na efekty oddziaływania α-PHP może rozwijać się w związku z długotrwałym zażywaniem powtarzających się dawek. Zjawisko to występuje u użytkowników, którzy zwiększają dawkę, aby osiągać ten sam efekt. α-PHP wykazuje zjawisko tolerancji krzyżowej z innymi stymulantami, powoduje to, że po konsumpcji α-PHP stymulanty te mają ograniczone działanie.

Legalność posiadania

• Austria: posiadanie, produkcja i sprzedaż α-PHP jest nielegalne.
• Brazylia: Od 7 września 2018 r. wszystkie analogi katynonów są nielegalne odnośnie posiadania, używania i dystrybucji.
• Chiny: α-PHP zostało objęte kontrolą w październiku 2015 r.
• Włochy: α-PHP i wszystkie analogi katynonów są kontrolowane od stycznia 2012 r.
• Szwecja: α-PHP jest substancją sklasyfikowaną od 1 czerwca 2015 r.
• Wielka Brytania: α-PHP i analogi katynonów są substancjami kontrolowanymi.
• Stany Zjednoczone: α-PHP nie jest substancją kontrolowaną jednakże może być uważane za taką jeśli jest wykorzystywane do konsumpcji.

Status prawny α-PHP w Polsce

α-pirolidynoheksanofenon (α-PHP, PV7) jest wymieniony w wykazie substancji psychotropowych grupy IV P stanowiącym załącznik nr 1 do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1591 z późn. zm.). Zgodnie z art. 4 pkt. 25 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r. (tekst. jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 852, 1655, 1818, z 2020 r. poz. 322, 1337) stanowi substancję psychotropową. 
α-pirolidynoheksanofenon (α-PHP, PV7) został wciągnięty na listę substancji psychotropowych Ustawą z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 875) obowiązującą od dnia 1 lipca 2015 r.

• Synonimy: α-PHP, alfa-PHP, PV7;
• Klasa: stymulanty;
• Drogi podania: palenie, doustnie, rzadziej dożylnie lub doodbytniczo;
• Czas działania: 2 – 8 godzin;
• Początek działania: 2 – 20 minut;
• Maksymalne oddziaływanie: 1 – 2,5 godz.;
• Efekty po użyciu: 1 – 48 godz.;

α-PHP to bardzo silny środek stymulujący w działaniu podobny do bardziej MDPV i α-PVP. Związek ten jest uważany za jednego z następców α-PVP, które pojawiły się po objęciu tego związku kontrolą prawną. α-PHP należy do grupy alfa-pirolidynoketonów. Jest najczęściej sprzedawany pod postacią białego proszku, beżowego proszku lub kryształu. Niektóre sklepy prowadzą praktykę nanoszenia go na susz roślinny i sprzedają pobudzającą mieszankę ziołową.

Dawkowanie: silnie zależy od doświadczenia osoby, która przyjmuje α-PHP. Podane poniżej ilości dotyczą osób bez wyrobionej tolerancji.

Donosowo:

• Dawka niska: 10 – 20 mg;
• Dawka przeciętna: 25 – 40 mg;
• Dawka wysoka: powyżej 40 mg;

Palenie:

• Dawka powszechna: 20 – 30 mg;
• Dawka wysoka: 30 – 50 mg;

Czas działania: zależy od przyjętej dawki, a także częstości przyjmowania substancji. Stymulacja jest długotrwała i utrzymuje się od 3 – 4 do kilkunastu godzin.

Efekty:  w fazie początkowej przypominają efekty występujące po przyjęciu kokainy, natomiast w późniejszym okresie po przyjęciu utrzymuje się długotrwałe pobudzenie (stymulacja) przypominająca działanie amfetaminy i jej pochodnych. Osoba znajdująca się pod wpływem niewielkich dawek α-PHP może liczyć na znaczny wzrost samopoczucia, produktywności, a także wzmożoną potrzebę rozmawiania z innymi. Przy większych dawkach, spożycie może powodować problemy ze skupieniem, tzw. „nieogar w głowie”, gonitwę myśli, problemy ze snem, przyspieszoną akcję serca, wzmożoną potliwość.

Efekty uboczne: odpowiadają efektom występującym po przyjęciu większości związków z grupy stymulantów. α-PHP powoduje silną zależność psychiczną, wyjałowienie życia emocjonalnego, wycieńczenie organizmu, problemy ze snem, depresję, nerwowość.

α-PHP jest stymulantem, który wywołuje intensywne, ale krótkotrwałe efekty euforyczne porównywalne do tych związanych z przyjmowaniem metamfetaminy i kokainy poprzez ich wciąganie do nosa lub palenie. α-PHP podobnie jak będący jego poprzednikiem z grupy katynonów sprzedawanych jako tzw. „research chemicals” α-PVP cieszy się złą sławą w związku ze swoją tendencją do indukowania, uzależnienia prowadzącego do występowania efektów kompulsywnego przedawkowania oraz łatwości wywoływania przy jego nadużywaniu ustanów urojeń i psychoz. Do kolejnych subiektywnych efektów używania α-PHP należy zaliczyć: euforię, gonitwę myśli, brak zahamowań (odhamowanie) oraz wyolbrzymione poczucie własnej wartości (ego inflation). 

α-PHP stanowi zarówno pochodną katynonu jak i pochodną pirolidyny będącą homologiem α-PVP. α-PHP posiada stosunkowo krótką historię. Jest związkiem używanym jako zamiennik α-PVP (znanego jako tzw. flakka) i został wprowadzony na rynek po tym jak α-PVP został wciągnięty na listę substancji zabronionych. α-PHP początkowo był syntetyzowany masowo w chińskich laboratoriach przemysłowych jednakże wprowadzony zakaz jego obrotu przez chińska granicę spowodował zwiększoną produkcję tego związku na świecie. Dane dotyczące właściwości farmakologicznych, metabolizmu i toksyczności α-PHP są w dalszym ciągu bardzo ograniczone. Sprzedawany jest bardzo często przez sklepy internetowe prowadzone przez dilerów (vendors). 

Właściwości farmakologiczne

Mechanizm działania α-PHP jest nieznany, gdyż nie przeprowadzone zostały jeszcze gruntowne badania dotyczące tego związku. Poza znacznie krótszym czasem działania, przyjmuje się, że oddziałuje podobnie jak inne związki z grupy tzw. designer drugs takie jak pentedron i α-PVP, które stanowią selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny i dopaminy (NDRI, ang. norepinephrine-dopamine reuptake inhibitor). Oznacza to, że α-PHP może efektywnie zwiększać poziom noradrenaliny i dopaminy w mózgu poprzez wiązanie się z białkami, które w normalnych warunkach usuwają te związki ze szczelin synaptycznych komórek nerwowych, co powoduje akumulację dopaminy i noradrenaliny w mózgu wywołując efekty w postaci pobudzenia (stymulacji) i euforii.

Subiektywne efekty oddziaływania

W porównaniu do swojego poprzednika α-PVP przyjmuje się, że używanie α-PHP powoduje mniejsze nasilenie objawów takich jak: stany lękowe, nieprzyjemne efekty uboczne, euforia oraz co z tym powiązane łatwiejszą fazę powrotu, gdy związek przestaje oddziaływać (comedown). Poniżej przestawione efekty oddziaływania α-PHP zebrane są na podstawie doświadczeń własnych użytkowników forum PsychonautWiki i stanowią katalog subiektywnych doznań. Do opisywanych stanów należy odnosić się z ostrożnością pamiętając, że rzadko kiedy spożycie jednorazowej dawki α-PHP spowoduje ich wystąpienie w stopniu o dużej intensywności. Niemniej jednak zwiększanie przyjmowanej dawki znacznie zwiększa szanse na pojawienie się całego spektrum opisywanych efektów. Efekty uboczne są znacznie bardziej prawdopodobne w przypadku przyjmowania dużych dawek i mogą spowodować poważne negatywne konsekwencje dla zdrowia lub nawet śmierć.

Efekty oddziaływania w sferze fizycznej

• Pobudzenie – α-PHP ma silne działanie pobudzające, chociaż o mniejszym nasileniu niż α-PVP. Przyjmowanie tego związku stanowi bodziec do wykonywania takich działań jak np. bieganie, wspinaczka górska, taniec, chociaż może stanowić również zachętę do siedzenia w bezruchu i wykonywania monotonnych czynności. Rodzaj pobudzenia (stymulacji) związanych z przyjmowaniem α-PHP można określić jako tzw. „wymuszający” (forced). Oznacza to, że przy wyższych dawkach przyjętego związku pojawia się mimowolne drżenie ciała, zwłaszcza rąk i brak kontroli motoryki organizmu.
• Wrażenia spontaniczne – wrażenia związane z przyjmowaniem α-PHP określane są od umiarkowanych do silnie euforycznych obejmujących odczucie mrowienia ogarniającego całe ciało, które nasila się w przypadkach przyjmowania dużych dawek zażywanego związku. Odczucia te wzmagają się w fazie narastania oddziaływania (onset) i osiągają swoje maksimum w fazie maksymalnego oddziaływania (peak).
• Nasilenie odczuć dotykowych – α-PHP wzmaga wrażenia dotykowe do tego stopnia, że bardzo często powodując zwiększone pobudzenie seksualne.
• Problemy wzrokowe – α-PHP powoduje spontaniczne oscylacje gałek ocznych, co przekłada się na zaburzenia widzenia związane z rozmyciem i brakiem ostrości obrazu.
• Brak apetytu
• Koncentracja uwagi – α-PHP wywołuje nadmierną koncentrację uwagi przejawiającą się tym, że osoba pozostaje całkowicie skupiona na wykonywaniu jakiegokolwiek nawet bardzo trywialnego zadania.
• Drętwienie ust – w sposób podobny jak kokaina α-PHP powoduje drętwienie części ciała, które mają z nim kontakt, w szczególności dotyczy to nozdrzy, ust, dziąseł czy gardła.
• Zaburzenia rytmu serca – z uwagi na silną tendencje do przyspieszania rytmu serca α-PHP może powodować różnego rodzaju bolesne dolegliwości dotyczące pracy tego organu, zwłaszcza jeśli związek ten jest przyjmowany w dużych dawkach lub przyjmowany jest w dłuższym okresie czasu. Osoby posiadające uwarunkowane rodzinnie lub nabyte problemy kardiologiczne są znacznie bardziej narażone na niekorzystne działanie α-PHP.
• Podwyższone ciśnienie krwi – α-PHP, zwłaszcza, gdy jest palone lub przyjmowane w postaci iniekcji może prowadzić do nagłych skoków ciśnienia krwi, które objawiają się bólem w okolicy serca („exloding heart sensation”).
• Przyspieszone bicie serca
• Odwodnienie – uczucie suchości w ustach i odwodnienia są powszechnymi objawami spożycia α-PHP, gdyż stanowią konsekwencję zwiększonej aktywności silnie związanej z podejmowaniem przez spożywających wyczerpujących rodzajów aktywności fizycznej. Zaznaczyć jednak należy, że wystąpić może zarówno zjawisko odwodnienia na przykład z powodu tańczenia w ciepłym pomieszczeniu jak również sytuacje związane ze spożywaniem nadmiernej ilości wody. Przyjmujący α-PHP powinni mieć na uwadze swoje normalnie spożycie i, o ile jest to możliwe, przyjmować płyny w rozsądnych ilościach.
• Trudności w oddawaniu moczu – wysokie dawki α-PHP powodują występowanie problemów z oddawaniem moczu jednakże efekt ten jest jedynie tymczasowy i zazwyczaj nie niosący za sobą poważniejszych konsekwencji.
• Ból głowy – najczęściej pojawia się w końcowej fazie oddziaływania α-PHP ale może występować również w fazie maksymalnego działania tego związku.
• Przyspieszony oddech
• Drżenie mięśni
• Zespół niespokojnych nóg (ang. RLS: restless leg syndrome) – zaburzenie ruchowe związane potrzebą wykonywania ruchów, co najczęściej dotyczy nóg ale może obejmować również inne części ciała takie jak ramiona, tułów i głowę. Najczęściej występuje potrzeba poruszania nogami, zwykle połączona z nieprzyjemnymi doznaniami czuciowymi w obrębie tych kończyn. Niepokój ruchowy pogarsza się lub występuje wyłącznie podczas spoczynku, zaś przynajmniej częściowa poprawa objawów występuje podczas aktywności – poruszania się. Objawy niepokoju ruchowego oraz nieprzyjemne doznania czuciowe (parestezje) w kończynach osoby odczuwają na ogół jako mrowienie, cierpnięcie, drętwienie, rzadko jako ból. Opisywane odczucia dotyczą: swędzenia dla którego drapanie nie przynosi ulgi, uporczywego łaskotania lub nawet jako uczucia pełzania po ciele. Zaburzenia te pojawiają się w spoczynku, najczęściej wieczorem, np. podczas oglądania telewizji lub gdy osoba dotknięta tym zespołem udaje się na spoczynek i próbuje zasnąć. Odczuwane parestezje i niepokój zmuszają osobę do poruszania nogami lub ich masowania. Prowadzi to do przynajmniej częściowego złagodzenia dolegliwości. Ustąpienie objawów po wykonaniu ruchu nogami jest jednak tylko chwilowe – parestezje nawracają z taką samą siłą wkrótce po zaprzestaniu aktywności. Niekiedy objawy zespołu są tak nasilone, że osoba, by doznać ulgi, musi wstać z fotela lub łóżka i chodzić po pokoju.
• Zwężenie światła naczyń krwionośnych – spożycie α-PHP w dużych dawkach stanowi czynnik silnie zwężający światło naczyń krwionośnych. Oddziaływanie to może być porównywane z oddziaływaniem amfetaminy i metamfetaminy.
• Zgrzytanie zębami – objaw ten jest znacznie mniej intensywny w porównaniu do sytuacji przyjmowanie MDMA jednakże może być obecny w przypadku wyższych dawek α-PHP.
• Napady drgawkowe – pod pojęciem tym kryję się szereg złożonych symptomów, do których należy zaliczyć: utratę świadomości i występujący po jej odzyskaniu stan dezorientacji; spazmatyczne skurcze mięśni związane najczęściej z upadkiem; intensywny ślinotok i piana w ustach; szczękościsk, przygryzanie języka, nagłe i szybkie ruchy gałek ocznych; charczenie, brak kontroli nad oddawaniem moczu i wypróżnianiem się.

Kwas γ-hydroksymasłowy przyjęty doustnie ulega szybkiej resorpcji, metabolizmowi i wydalaniu z moczem, jednak tylko 5 % przyjętej doustnie dawki przechodzi do moczu w postaci niezmienionej.

Kwas γ-hydroksymasłowy (GHB) jest związkiem endogennym obecnym w organizmie każdego człowieka. Posiada on szereg cech neuroprzekaźnika.

4-fluorometylofenidat (4F-MPH) – nowy syntetyczny stymulant

4-fluorometylofenidat (4F-MPH) stanowi nowy syntetyczny związek z grupy stymulantów, będący pochodną fenetyloaminy i piperydyny, wykazujący długotrwały efekt euforyzujący i pobudzający.